Kniaź Igor w Filharmonii

2014-02-24 12:21:43 (ost. akt: 2014-02-24 12:24:01)
Kniaź Igor w Filharmonii

Autor zdjęcia: Cory Weaver

1 marca w sobotę, o godz. 17:55 kolejne spotkanie z The Metropolitan Opera HD Live w Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej.

Nowojorska MET zaprezentuje operę Aleksandra Borodina – KNIAŹ IGOR. Przedstawienie jest koprodukcja MET z De Nederlandse Opera, Amsterdam.

Libretto: kompozytor, wg pomysłu Władymira Stasowa, na podstawie eposu Słowo o pułku Igora. Prapremiera opery miała miejsce 4 listopada 1890 roku w Teatrze Maryjskim w Petersburgu.

W obsadzie przedstawienia: Książę Igor – ILDAR ABDRAZAKOV (bas), Jarosławna, jego żona – OKSANA DYKA (sopran), Książę Halicki, brat Jarosławny – MIKHAIL PETRENKO (bas) Władymir, syn Księcia Igora – SERGEY SEMISHKUR (tenor), Chan Konczak – ŠTEFAN KOČAN (bas), Konczakówna, jego córka – ANITA RACHVELISHVILI (mezzosopran)
Inscenizacja i reżyseria – DMITRI TCHERNIAKOV , Kostiumy – ELENA ZAITSEVA ,Światła – GLEB FILSHTINSKY , Choreografia – ITZIK GALILI
Orkiestrą i Chórem Metropolitan Opera dyryguje – PAVEL SMELKOV


Czas trwania spektaklu – ok. 4 godz. 15 min. ( w tym dwie przerwy) Bilety w cenie Strefa I – 50 zł strefa II – 35zł

Sławne „Tańce połowieckie” czy też wielka aria Księcia Igora w niewoli u tychże Połowców („O, dajtie, dajtie mnie swobodu”) – to najbardziej znane fragmenty dzieła, którego libretto napisał sam kompozytor na podstawie rosyjskiego eposu Słowo o pułku Igora, opowiadającego dzieje wyprawy władcy grodu Putywl przeciw nękającym ludność koczowniczym plemionom Połowców. Temat ten wraz z zarysem akcji podpowiedział Borodinowi krytyk muzyczny Władymir Stasow. Praca nad kompozycją szła jednak powoli i z przerwami – i ostatecznie Borodin pozostawił operę w szkicach, umierając w roku 1887. Dzieła dokończyli przyjaciele – kompozytorzy Aleksander Głazunow i Mikołaj Rimski Korsakow.

Operę, nawiązującą do dziejów dawnej Rusi i uznaną za jedną z „rosyjskich oper narodowych”, potraktował obecny inscenizator w Met, Dmitri Tcherniakov, jako „podróż psychologiczną” w głąb świadomości miotanego troskami i wątpliwościami, zniewolonego bohatera.


Streszczenie opery : :

Akcja toczy się w XII wieku w Putywlu na Rusi oraz w obozie koczowniczych plemion Połowców.

Prolog

Książę Igor z synem Władymirem wybiera się na wojnę z Połowcami. Lecz gdy wychodzą z cerkwi, gdzie modlili się o zwycięstwo, następuje zaćmienie słońca. Zły znak! Igor jednak nie słucha rad, by odłożyć wyprawę. Gród Putywl, którym włada, i żonę Jarosławnę zostawia pod opieką brata Jarosławny, księcia Halickiego – po czym wojownicy ruszają.

Akt I
Przed domem księcia Halickiego. Ledwie Igor ze swymi wojskami przekroczył bramy Putywla, książę Halicki – cynik i hulaka – obiecuje mieszkańcom grodu wspaniałe życie, jeśli tylko jego wybiorą na księcia, detronizując Igora.

W komnacie Jarosławny. Pełna złych przeczuć księżna wysłuchuje skarg dziewcząt na Halickiego, a potem szyderstw brata, kiedy bojarzy przynoszą druzgocącą wiadomość: wojska Igora rozbite, a on sam w niewoli u Połowców, którzy już się zbliżają do miasta.


Akt II
Wieczór w obozie Połowców. Córka chana Konczaka zakochała się w synu Igora, z wzajemnością. Młodzi spotykają się ukradkiem, niepewni swojej przyszłości. Zasnąć nie może także książę Igor – lęka się o los pokonanych rodaków i tęskni za wolnością. Ale mieszka pośród Połowców chrześcijanin o imieniu Owłur, który gotów jest pomóc Igorowi w ucieczce. Igor rozważa taką ewentualność. Tymczasem sam chan Konczak przychodzi z propozycją pojednania, uwolnienia, a nawet wspólnego podboju całej Rusi, pod warunkiem, że Igor nigdy więcej nie podniesie broni na Połowców. Igor wzbrania się przed takim zobowiązaniem. Wieczór kończy się ucztą i malowniczymi tańcami.


Akt III
Do obozu Konczaka dołączają zwycięskie wojska chana Gzaka, prowadząc ruskich jeńców i wioząc bogate łupy. Igor dowiaduje się, ku swej rozpaczy, że Putywl został zdobyty i spalony. Kiedy zwycięzcy oddają się biesiadowaniu, Owłur ponawia propozycję pomocy w ucieczce. Wszystko przygotowane, lecz komplikuje sprawę fakt, że córka Konczaka i syn Igora nie chcą się rozstać. Po nerwowych chwilach wzajemnego przekonywania się i ponaglania do ucieczki, ostatecznie ucieka sam Igor, zaś zakochani pozostają w obozie. Szczęśliwie dla nich i dla Igora chan Konczak, ujęty odwagą swego więźnia, zamiast go ścigać – wyprawia młodym wesele.

Akt IV
Ponownie w Putywlu. Jarosławna, nieutulona w żalu za Igorem, dostrzega z dala zbliżających się jeźdźców; w jednym z nich rozpoznaje małżonka. Rozbrzmiewają dzwony Putywla, głosząc powrót prawowitego księcia wraz z nadzieją na lepsze czasy.





Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB